Duru Tiyatrosunun en sert oyunu; Sondan Sonra


0

Suçluyu bulamayan toplumum iflah olmaz paranoyalarının suç unsuru haline gelmesi !

Bu cümle üzerine ne yazılır bilemiyorum açıkçası.

Çirkinleşen dünyaya karşı yaşam alanı oluşturulan bir sığınak.

Sığınakta ise güçlerin, aynı doğrultuda suçların çatışması.

Sondan sonra, uzun zamandır izlediğim en iyi olmaya bilir lakin beni en fazla geren oyundur.

Oyuncuların yüksek performansları, müziğin ve en önemlisi ışığın karanlık gerginliği ve merak uyandıran oyunun sürükleyiciliği.

Özel tiyatrolarda çok fazla cesaret edilemeyen farklı bir konu olmuş .

Hatta bir o kadarda gerçekçi.

Yüzleşemediğimiz ruh halleri, sıkışıklığımız, içimizdeki hayvanı çıkaran toplumsal sıkıntılarımız ve itiraf edemediğimiz suçlarımız.

Suçun legalleşmesi belki de bilmiyorum . Suçluyu dışlamama, anlama durumu.

Bir katil doğanlar değil belki ama sonradan, sistemin getirdiği suç psikolojisi. Sıkışıklık hali.

Hepimiz delirmedik mi zaten ? Hepimizi delirtmediler mi ? Konserveler haline getirilen toplumun boşalma sendromuna gitmeye cesaretiniz var mı ?

Herkes biraz biraz post masturbative ruh halinde değil mi zaten ?

Bu arada , Emre Kınay denen bir adam  emek verdiği Duru Tiyatrosunu ayakta tutmaya çalışıyor.

Bir tiyatroya destek vermek, o kişinin yanın da olmak nasıl mı olur ?

Çay masalarında maval okumakla değil. Duru Tiyatrosunda ki alkışlarınızla olur. Bir tiyatrocuyu sadece bu ayakta tutar çünkü.
sondan sonra duru tiyatro (1) sondan sonra duru tiyatro (2) sondan sonra duru tiyatro (3)

 


Like it? Share with your friends!

0
Oben

0 Comments

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir